غار تنهایی من

اینجا غار تنهایی من است و از افکار و احساساتم می نویسم.

آدرس وبلاگ قبلی ام:

gharetanhaei.persianblog.ir

بایگانی
آخرین مطالب

۶ مطلب در شهریور ۱۳۹۵ ثبت شده است

یک دوســـت داشتن هایی هـــم هست

کـــه از دور است و در سکـــوت...

 

که دلـــت برایـــش از دور ضعـــف میرود...

که وقـــتی حواســــش نیست...

چشمـــانت را ببندی و در دل دعـــــآیش کنی...

 

و با یه بـــوسه به سویـــش روانـــه کنـــی...

کـه وقتـــی بی هـــوا نگـــاهت با نگــــاهش یکـــی میشود...

انگـــار کســـی به یکـــباره نفـــس کشـــیدن را ممنـــوع مـــی کند...

 

یـــک دوســـت داشتـــن هایـــی هســـت...

کـــه بـه یکبـــآره بــی مقـــدمه پـــا در دلـــت میگـــذارند

و...جـــآ خـــوش میــکنند...

 

و از دســـت تـــــو کــاری بـر نمـــی آید...

جــــز از دور دوســـت داشتـــن...!!!

 

یـــک دوســـت داشتـــن هایـــی اســـت...

ســــــــآکت است...

آرام اســـت...

خــــــــــوب اســـت...

گــــم اســـت...

 

عادل دانتیسم»


۰ نظر ۳۰ شهریور ۹۵ ، ۱۸:۱۷
صبا ..

دیروز، مرخصی گرفتیم که بتونیم به دور از ترافیک و دغدغه جای پارک برویم زیارت آبشار مارگون. آخرین باری که من رفته بودم مارگون بیش از 10 سال پیش بود و این دفعه خوشبختانه همه چیز خیلی خوب و عالی بود. 

توی نزدیکترین باغ به آبشار واسه ناهار نشستیم و اکثر مکان هایی که واسه نشستن و چادر زدن تدارک دیده بودن تخت هایی بود که کاملا روی آب رودخانه بود و کنارش هم، منقل های پایه بلند توی آب واسه کباب کردن. اینکه روی آب می نشستی و دقیقا صدای برخورد آب با سنگ ها رو می شنیدی، بسیار آرامش دهنده و شیرین بود و چون روز تعطیلی نبود از سیل جمعیت همیشگی خبری نبود و می شد خیلی راحت لذت برد. خوشبختانه توی باغ و کل مسیر تا آبشار هم بسیار تمیز بود، هر 10 قدم سطل زباله بود، دیگه خبری از پوست میوه و شیشه آب معدنی نبود. فقط متاسفانه آب آبشار بخاطر خشکسالی ها و بارندگی های کم این چند سال خیلی کم شده بود.


ترکیب آسمان آبی و تکه ابرهای سپید و کوه های صخره ای و صاف و درختان جنگلی و صدای آب و آبشار، تو ذهنم مدام این رو تداعی می کرد:

تو گل بدی و دل شدی، جاهل بدی، عاقل شدی.



۰ نظر ۲۲ شهریور ۹۵ ، ۱۸:۱۵
صبا ..

ای عاشقان ای عاشقان من خاک را گوهر کنم

وی مطربان ای مطربان دف شما پرزر کنم
 
ای تشنگان ای تشنگان امروز سقایی کنم
وین خاکدان خشک را جنت کنم کوثر کنم
 
ای بی کسان ای بی کسان جاء الفرج جاء الفرج
هر خسته غمدیده را سلطان کنم سنجر کنم
 
ای کیمیا ای کیمیا در من نگر زیرا که من
صد دیر را مسجد کنم صد دار را منبر کنم
 
ای کافران ای کافران قفل شما را وا کنم
زیرا که مطلق حاکمم مؤمن کنم کافر کنم
 
ای بوالعلا ای بوالعلا مومی تو اندر کف ما
خنجر شوی ساغر کنم ساغر شوی خنجر کنم
 
تو نطفه بودی خون شدی وانگه چنین موزون شدی
سوی من آ ای آدمی تا زینت نیکوتر کنم
 
من غصه را شادی کنم گمراه را هادی کنم
من گرگ را یوسف کنم من زهر را شکر کنم
 
ای سردهان ای سردهان بگشاده ام زان سر دهان
تا هر دهان خشک را جفت لب ساغر کنم
 
ای گلستان ای گلستان از گلستانم گل ستان
آن دم که ریحان هات را من جفت نیلوفر کنم
 
ای آسمان ای آسمان حیرانتر از نرگس شوی
چون خاک را عنبر کنم چون خار را عبهر کنم
 
ای عقل کل ای عقل کل تو هر چه گفتی صادقی
حاکم تویی حاتم تویی من گفت و گو کمتر کنم

پ.ن: یعنی مولانا تو چه حالی بوده که این غزل رو سروده؟!

۰ نظر ۲۰ شهریور ۹۵ ، ۱۵:۳۴
صبا ..

خیلی وقت پیش، زری جانقلب بهم توصیه کرده بود کتاب "حدیث بندگی و دلبردگی" را بخوانم که مجموعه سخنرانی های دکتر سروش در تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی هست. من هم گذاشتم و همزمان با ماه رمضان شروعش کردم، کل کتاب 132 صفحه بود و من دیروز موفق شدم به پایان برسانمش!! البته به طور موازی دو تا کتاب دیگر هم در این فاصله خواندم ولی خب سرعت پایینم ربطی به مطالعه آن دو کتاب دیگر نداشت. نیاز به تامل بسیار داشت این کتاب و باید در مود خاصی می بودم تا از پسش بربیایم و البته گذشته و آینده ام را نیز باید تحلیل میکردم.

نکات برجسته کتاب از دید من (البته کل کتاب برجسته و قابل هایلایت بود):

 شکرگزار کسی است که قدرت شناخت نعمت و به کارگیری آن را در بهترین راه دارد. بهره برداری درست از نعمت، خود نعمت بزرگی است.

 

ما اصلا نبودیم و قبلا کاری نکرده بودیم تا مستحق این نعمت ها بشویم. از او طلبکار نبودیم و با کارهایی که میکنیم، طلبکار نیز نخواهیم بود. برای اینکه او خود، سرمایه و سود را به ما داده است.

    

أنَّ الرّاحِلَ إلِیکِ قَرِیبُ المَسافَه : کسی که به سوی تو راه می پیماید راهش کوتاه هست. (به زودی به مقصد خواهد رسید) 

خودم نوشت: قضیه کوتاه ترین مسیر و زاویه قائمه

نکته: مسافر راهش را کوتاه کرده است. یعنی آنکه براه افتاده، نه آنکه هنوز ایستاده است. پس شما تا راه نیافتاده اید مسافتی طولانی در پیش رو دارید. ولی همین که قدم در راه می گذارید، راه کوتاه می شود. گویی مسیر به نحوی است که شما را می دواند.

 

 چون که قبضی آیدت ای راه رو         آن صلاح توست آتش دل مشو 

چونک قبض آید تو در وی بسط بین  تازه باش و چین میفکن در جبین

(خودم نوشت: برای همه قبض رخ می دهد، همان موج سینوسی است)

 

 به قول مولوی، ما در این عالم تنها وظیفه مان همین کوبیدن امیدوارانه در است.

 

 اصولا زمان حکمی از خود ندارد. حکم زمان برگرفته از موجوداتی است که ظرف زمان را پر می کنند. یعنی فضیلت شب ها و روزها به خود آدمیان بر می گردد. مولوی در این باره تعبیر قابل تأملی دارد:

هر که بی روزیست روزش دیر شد

یعنی روزی که در آن «روزی» به دست نیاید، آن روز واقعا روز نیست. تعریف روز را باید از روی روزی کرد. اگر «روزی» داشتیم، روز است و مبارک و گرنه روز ما دیر شده است، یعنی هنوز روز ما نرسیده است.

 

 باده از ما مست شد نی ما از او       قالب از ما هست شد نی ما از او

 

هر جا ما تعبیر نزول داریم ، شما بدانید صعودی در کار است.


دعا ابراز بندگی است، نه ابزار زندگی.

 

 راه خلوتگه خاصم بنما تا پس از این         می خورم با تو و دیگر غم دنیا نخورم (حافظ)

 

 

ممنون زری جانقلب


۰ نظر ۰۷ شهریور ۹۵ ، ۱۵:۳۰
صبا ..

عطا آن را گویند که :

در وَهم آدمی نیاید و نگذرد

زیرا هر چه در وَهم او گذرد،

اندازه همّتِ او باشد و اندازۀ قدرِ او باشد.

امّا عطای حق اندازۀ قدرِ حق باشد.


پس عطا آن باشد که لایقِ حق باشد،

نه لایقِ وَهم و همّتِ بنده!

فیه ما فیه

 

دو وجه عبارت بالا ارزشمند هست:

*-زیرا هر چه در وَهم او گذرد، اندازه همّتِ او باشد، خیلی اوقات کوتاهی از ماست و گرنه آنچه 

رویایش را می پرورانیم اندازه همت ماست و پتانسیلش را داریم.

*-مرا آن ده که لایق توست نه وهم من!

۰ نظر ۰۵ شهریور ۹۵ ، ۱۵:۲۹
صبا ..

توی اینستاگرام، به سری پیج موفقیت ، انرژی مثبت و راز و ...  هم فارسی و هم انگلیسی فالوو می کنم. خوبی این کار اینه که وقتی می ری سراغ اینستاگرام، تو اوج ناراحتی یا ناامیدی ، یا حتی خوشحالی و انگیزه ، این جمله ها انرژی مثبتت رو افزایش میدن و روی من که موثرن.

دو تا از جملاتی که علاوه بر خوندنشون دوست داشتم بنویسمشون:

*-هیچ کس در هیچ جای زمین بقچه ای همراهش نیست که برایمان حال خوب بیاورد ، هنر این است بلد باشیم شاد باشیم و شادی بیافرینیم.

*-یاد بگیرید خودتان به خودتان انگیزه بدهید، چون کس دیگری این کار را انجام نخواهد داد.

۰ نظر ۰۳ شهریور ۹۵ ، ۱۵:۲۷
صبا ..